Przedstawiamy publikację promującą ośrodek ale przede wszystkim osiągnięcia uczniów.
Praca ta powstała na zajęciach plastycznych oraz zajęciach z kreatywności pod kierunkiem nauczycieli : A. Żabińska, D. Papaj, M. Pawlak, E. Zelga- Kokocińska. Praca nosi tytuł ODKRYCI ODKRYWANI
Przedstawiamy publikację promującą ośrodek ale przede wszystkim osiągnięcia uczniów.
Praca ta powstała na zajęciach plastycznych oraz zajęciach z kreatywności pod kierunkiem nauczycieli : A. Żabińska, D. Papaj, M. Pawlak, E. Zelga- Kokocińska. Praca nosi tytuł ODKRYCI ODKRYWANI
I jest toInterpretacja plastyczna dzieł znanych artystów przez dzieci i młodzież słabowidzącą z naszego Ośrodka.
Wybór tytułu do niniejszego albumu miał duże znaczenie w stosunku do jego zawartości – odkryci – odkrywani to zestawienie dwóch grup uczestniczących w projekcie. Z jednej strony odkryci to wielcy malarze uznani w świecie sztuki, a odkrywani to nasi uczniowie, którzy stawiają swe pierwsze kroki na płaszczyźnie malarskich przedstawień tematu. Ale można też tytuł ten interpretować odwrotnie: odkryci to nasza młodzież, z którą pracujemy na co dzień ucząc ją wielu różnorakich przedmiotów, natomiast artyści, których dzieła były kopiowane są w tym momencie odkrywanymi – przez uczniów, którzy „rozkładają” na elementy pierwsze wybrane przez siebie dzieła do kopiowania.
Chodzi o to, żeby malować tak, jakby nigdy nie istniał żaden inny malarz”, niniejsze słowa Paula Cezanna są kwintesencją naszej pracy na zajęciach plastycznych z dziećmi słabowidzącymi z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym.
Nasze działania pedagogiczne ukierunkowane były na zapoznanie uczniów z malarstwem, a wyniki tych lekcji podzieliłyśmy na trzy części. Pierwsza traktuje o wielkiej sztuce i jej wielkich twórcach - ludziach, którzy mieli wpływ na estetykę, kulturę i widzenie obrazów przez szersze grono odbiorców.
Druga to spojrzenie na możliwości i szanse rozwoju, jakie daje uprawianie sztuki przez młodzież i dzieci z upośledzeniem umysłowym z dodatkowymi niepełnosprawnościami (słabowidzący). Mowa tu o możliwościach ekspresji plastycznej tych osób, pokazaniu ich sztuki w ten sposób, by stała się „odkrywana”.
Część trzecia jest najważniejsza w całej niniejszej pracy, a mianowicie ilustracje – prace „odkrywane” poprzez kopiowanie wielkich mistrzów. Prace emocjonalne, czasem zadziwiające przez swe rozwiązania plastyczne, pełne pasji tworzenia. Ta część to dokument możliwości i wrażliwości dzieci i młodzieży, to jednocześnie wielka sztuka, przy której warto się zatrzymać i spojrzeć na otaczający świat w sposób, w jaki patrzą dzieci z upośledzeniem umysłowym i z wadami wzroku.
Odkryci to znani artyści- impresjoniści, postimpresjoniści, ekspresjoniści i koloryści
„CZYM INNYM JEST WIDZIEĆ, CZYM INNYM MALOWAĆ”.
PABLO PICASSO
Uczniowie objęci projektem to : Hubert Amanowicz, Mariusz Witkowski, Monika Kozera, Anna Antoniuk, Dominik Markowski, Anna Maj, Agata Rus, Mariusz Glazeri Piotr Łakomy.
W naszej pracy poszukujemy ciągle nowych sposobów przekazania uczniom wiedzy i umiejętności.
Pomysł powstania albumu pojawił się w efekcie realizacji naszych zajęć które miały na celu przybliżenie uczniom historii sztuki.
Młodzież wybrała dzieła, które naładowane są emocjami ukazywanymi za pomocą barw – bez względu na datowanie obrazu. Poprzez kopiowanie w sposób zrozumiały i przystępny przekazana została uczniom wiedza z zakresu historii sztuki – dzieci kopiując poznały strukturę obrazu, to w jaki sposób tworzy się dzieło.
Tworząc indywidualne dzieła sztuki, a zarazem kopie znanych obrazów uczniowie rozwijają się, wzbogacają i zdobywają niepowtarzalne doświadczenia w zakresie tego, w jaki sposób od początku powstaje utwór plastyczny. Sami doświadczają tych emocji, jakie towarzyszą profesjonalnym artystom podczas aktu tworzenia. Uczniowie tworzą prace podchodząc do tematu racjonalnie – wykonują kopię zazwyczaj podczas jednej „sesji” malarskiej – prawie nigdy niczego nie zmieniają, nie upiększają – akceptują swe ukończone dzieła.
Słoneczniki-Dominik
Vincent van Gogh był holenderskim malarzem, którego twórczość należy do kierunku zwanego postimpresjonizmem. Słoneczniki to jeden z najsłynniejszych i najbardziej rozpoznawanych obrazów van Gog’ha.
W słonecznikach Dominika kwiaty zostały zepchnięte na dół kartki stały się niepokojącym akcentem obrazu – wyglądają jakby dopiero przed chwilą pojawiły się na kartce i nie zdążyły zapanować w przestrzeni. Kwiaty te nie są pełne i niemal namacalnie „grube” jak w oryginale – kwiaty Dominika to niemal graficzna dokładność w rysowaniu płatków o ostrych zakończeniach, zostały potraktowane jak studium anatomiczne słonecznika. Kolor kopii to przemyślane, dokładne nakładanie jednej barwy – bez mieszania, z zachowaniem wcześniej naznaczonych konturów.
VINCENT VAN GOGH „SŁONECZNIKI” DOMINIK M. „SŁONECZNIKI”
91x71cm; 1888r PASTELE OLEJNE NA KARTCE
2011r.
Cyprys-Ania Antoniuk
W obrazie Ani krajobraz pochyla się wraz z linią horyzontu, w zadziwiający sposób autorka ukazała dom i rosnące przy nim drzewka – elementy te nie są zniekształcone, one istnieją w tym właśnie miejscu – pochylone w ten właśnie sposób – stanowi to naturalny widok (nie odnosi się wrażenia, że spadną!). Cyprys, choć stanowi centrum kompozycji, nie sięga poza ramę obrazu jak w oryginale. Są tu trzy postacie: dwie na pierwszym planie i trzecia w tle, natomiast wóz został w tym obrazie zupełnie pominięty
|
VINCENT VAN GOGH
„DROGA Z CYPRYSEM I Z GWIAZDĄ”
92X73cm; 1890r.
|
ANIA A.
„DROGA Z CYPRYSEM I Z GWIAZDĄ”
KREDKI OŁÓWKOWE NA KARTCE
2011r.
|
Krzyk- Mariusz-
Edvard Munch norweski malarz i grafik a jednocześnie był jednym z pierwszych, a zarazem najbardziej znanych ekspresjonistów. Sam artysta definiował tworzenie swych dzieł: „Nie możemy już dłużej malować wnętrz, w których mężczyźni czytają, a kobiety robią na drutach. Ludzie na obrazach powinni żyć, oddychać, czuć, cierpieć i kochać.” Przedstawiony powyżej obraz jest jednym z najlepszych i najbardziej wyrazistych dzieł ekspresjonizmu. Wskazują na to przede wszystkim krzykliwe kolory, silnie zdeformowane kształty oraz, co jest najbardziej charakterystyczne dla tego gatunku, stan emocjonalny artysty.
Autor kopii zanim przystąpił do barwnej realizacji obrazu wykonał szkic ołówkiem, zaznaczając swoim zdaniem najważniejsze elementy kompozycji. Kolor tej pracy to czyste barwy, niemal nie zachodzące na siebie. Praca Mariusza jest płaska, a jednocześnie wyczuwa się w niej głębię i ogromne napięcie, dodatkowo spotęgowane przez czarne obramowanie głównej postaci z obrazu.
EDVARD MUNCH „KRZYK“ MARIUSZ W. „KRZYK
91x73,5cm; 1893r. PASTELE OLEJNE NA KARTCE
2011r.
Lisa-Piotrek
Auguste Renoir był, współtwórcą i jednym z czołowych przedstawicieli impresjonizmu. W twórczości malarskiej koncentrował się na portretowaniu kobiet i dzieci, aktach oraz martwych naturach.
Obraz Piotra to mocne, jakże odmienne od oryginału działanie barw, i to zarówno zastosowanych w tle jak i przedstawieniu portretowanej postaci. Ciepłe, zamglone kolory Renoir’a autor zastąpił czernią, mocną zielenią i czystym brązem. Postać narysowana przez Piotra niemal identycznie jak w oryginale jest ubrana i ustawiona: ukazuje profil, twarz w półcieniu, mały kapelusik spod którego wypływają czarne włosy, suknia z czarną szarfą – chociaż suknia Piotra odsłania ramiona i ręce modelki! Również letni parasol skierowany jest w identyczną co w oryginale stronę – ale modelka trzyma jego rączkę w drugiej dłoni i zmieniony został jego kolor, z szarości zmienił się w błękit.
AUGUSTE RENOIR „LISA Z PARASOLKĄ” PIOTR Ł. „LISA Z PARASOLKĄ”
184X115cm; 1867r. PASTELE OLEJNE NA KARTCE
2011r.
Kobieta z maszynką-Monika
Twórczość Cezann’a uznawana jest za pomost między impresjonizmem i kubizmem. Obraz stanowi doskonały przykład surowej geometryzacji obejmującej postać, rekwizyty i tło. Również autorka kopii silnie zgeometryzowała kompozycję obrazu, bardzo czytelne są walce i kule tworzące postać, ponadto postać sprawia wrażenie uchwyconej w pozycji stojącej, z rozłożonymi po bokach rękoma. W obrazie Moniki dominują zimne odcienie błękitu i szarości, jedynie ciało postaci ujęte zostało w ciepłym kolorze –różowej tonacji.
PAUL CEZANNE MONIKA K.
KOBIETA Z MASZYNKĄ DO KAWY” „KOBIETA Z MASZYNKĄ DO KAWY”130,5x96,5cm; około 1887r. PASTELE OLEJNE NA KARTCE 2011
Talizman-Agata Rus
Paul Serusier należał do grupy malarzy z Pont – Aven. „Talizman” namalowany został pod kierunkiem Paula Gauguin’a, jest owocem spotkania obu artystów. Dzieło to charakteryzuje się dużymi płaszczyznami kolorów o czystych tonach; bez modelowania i ukazywania głębi, sam pejzaż został uproszczony i stworzony z płaszczyzn barw pozbawionych konturów. Talizman” Agaty to gra barw, bez przedstawiania konkretnych kształtów, plamy barwne nie są otoczone konturem – autorka malowała w pełni intuicyjnie. Przy dokładniejszej analizie, lub przy oglądaniu pracy ze zmrużonymi oczami dostrzec można celowość użycia barw w tych konkretnych miejscach. Żółty nie jest tak ekspansywny jak w oryginale, natomiast pomarańczowy będący cieniem wśród drzew z oryginału zajął niemal cały środek kompozycji. Ważne zatem stały się barwy jasne i ciepłe – zimny niebieski zepchnięty został niemal na margines obrazu.
PAUL SERUSIER „TALIZMAN” AGATA R.„TALIZMAN”
27x21cm; 1888r PASTELE OLEJNE NA KARTCE 2011r.
Głowa-Mariusz
Artysta uznawany za kolorystę polskiego przez stosowanie charakterystycznego kolorytu i przejrzystych, zrównoważonych kompozycji. Praca Mariusza G. nie jest czytelną kopią - pod względem uchwycenia tematu z oryginalnego dzieła. Nie ma tu twarzy – maski, choć prób jej narysowania można się dopatrzeć w szkicu ołówkowym przebijającym spod warstwy kredek, szkic ten nie sugeruje jednak owalu twarzy, okrągłych oczu – stanowi sprowadzenie do kwadratu dostrzeżonych elementów.
ARTUR NACHT – SAMBORSKI „GŁOWA MASKA“ MARIUSZ G. „GŁOWA MASKA”
46x38cm; ok. 1970r PASTELE OLEJNE NA KARTCE
2011r.
Maki- Ania Maj
„Maki” był obrazem zaprezentowanym na pierwszej wystawie impresjonistów. Monet zgodnie z zasadami określanymi przez impresjonizm w obrazie tym ukazał własne uczucia, mniej skupiając się na przedstawieniu określonego pejzażu. Praca Ani to w precyzyjny sposób uporządkowany świat – każdy element ma swoje określone, niezmienne miejsce. Szczególnie przyciągają uwagę równe 4 rzędy maków narysowane bardzo precyzyjnie – każdy kwiat ma łodyżkę i dwa listki. Również barwy wykorzystane w kopii są inne od oryginału, Ania użyła ciężkich, mocnych kolorów, nie mieszała odcieni, jeśli malowała niebo – to stanowiło ono jeden kolor. Tylko drzewa ukazane na horyzoncie potraktowane zostały „niedokładnie”, jakby autorka dopiero kończąc swą pracę zorientowała się, że w oryginale istnieją, więc domalowała je w ostatniej chwili.
CLAUDE MONET „MAKI” ANNA M. „MAKI”
lub “POLE MAKÓW W ARGENTEUIL” PASTELE OLEJNE NA KARTCE
1873 r. 2011r.
Żółty Chrystus- Hubert
Obrazy Gauguin’a cechował syntetyzm oraz stosowanie kreski oddzielającej sąsiadujące kolory (wrażenie oglądania przedstawienia witrażowego). Barwy w obrazie Huberta są bardziej nasycone, Autor kopii zrezygnował również z postaci towarzyszących Ukrzyżowanemu. ). Postać Jezusa w bardzo trafny sposób ukazana została z użyciem perspektywy, jakby obraz oglądany był od dołu. Stopy Chrystusa stanowią pierwszoplanową część obrazu oraz ciała i są większe w stosunku do reszty postaci.
PAUL GAUGUIN „ŻÓŁTY CHRYSTUS” HUBERT A. „ŻÓŁTY CHRYSTUS”
92,5x73cm; 1889r. PASTELE OLEJNE NA KARTCE
2011r.
Chciałybyśmy zwrócić uwagę na to, iż na stronie tytułowej umieszczone zostały nasze nazwiska - nasza rola sprowadzała się do zebrania w spójną całość twórczości dzieci i dokonania oprawy w tekst powstałych na zajęciach prac, jesteśmy zatem współautorkami prezentowanego albumu.
Uczniowie sami dokonywali wyboru obrazów nad którymi chcą pracować – można pokusić się o stwierdzenie zahaczające o psychologię twórczości, a mianowicie, że identyfikowali się z obrazami w sensie wywołanych wrażeń - najczęściej wybierali dzieła namalowane w sposób mocny, zdecydowany, pełne intensywnych barw ale przede wszystkim piękne – takie jakimi są oni sami.
Opracowały: Dorota Papaj i Agnieszka Żabińska
|
